Column

Huurverhoging

Altijd weer die huurverhoging. En niet zo’n klein beetje ook, wel 4,1% en als er huurders zijn die wat meer verdienen dan mag dat wel 5,6% zijn. Dit soort huurverhogingen gelden al jaren en zijn volstrekt losgezongen van verhogingen die enige tred houden met de percentages die horen bij de inflatie. Er is wetgeving in de maak om dat te veranderen, maar haast wordt daar niet mee gemaakt.

Het is al lange tijd gaande dat de zorg voor een wat sociale volkshuisvesting tanende is. Bij de formatie van het vorige kabinet ging het helemaal mis. De VVD werd net iets groter dan de PvdA, ondanks hun enorme winst. Rutten en een overmoedige Samsom verdeelden vervolgens onder het genot van een potje kwartetten de ministersposten. Volkshuisvesting kwam bij de VVD en de steile minister Blok werd daar de baas. Ja, diezelfde Blok die nu over het buitenland gaat. Inmiddels heeft volkshuisvesting helemaal geen minister meer en het is ondergeschoven bij binnenlandse zaken. Volkshuisvesting heeft altijd een sociaal aureool gehad en het is daarom onbegrijpelijk dat de socialisten de boel uit handen hebben gegeven. Later heeft de kiezer de socialisten daarvoor ook ongenadig afgestraft.

Maar ter zake. In ieder geval kunnen wij de VVD nu houden voor het echec in de volkshuisvesting.

Ik noemde dus al die enorme huurverhogingen ieder jaar.

Vervolgens is er die vervelende wet die het mogelijk maakt om woningen voor twee jaar te verhuren, de Wet doorstroming huurmarkt. Het zijn de huisjesmelkers die hiervan het meest profiteren, want bij deze verhuurders is de tijdelijkheid nu de norm. Zij verhuren nu voor twee jaar en dan kunnen zij de huurders een beetje in de gaten houden. Als die huurders niet gaan zeuren over een te hoge huur of het onderhoud en niet naar de Huurcommissie stappen, dan mogen zij blijven.

De woningbouwverenigingen mogen zich in principe niet bedienen van tijdelijke contracten.

Dan is er die draai in de zogenaamde puntentelling. De WOZ-waarde telt nu mee en dat heeft in buurten waar de huizenprijzen zijn gestegen tot gevolg dat er bij nieuwe verhuur veel hogere huren kunnen worden gevraagd. Ook dat speelt de huisjesmelkers enorm in de kaart, maar ook profiteren de woningbouwverenigingen nu mee. Ik ken situaties waar het puntenaantal met enige tientallen steeg.

Dan heb ik het niet over de excessen in de grote stad. In de Amsterdamse Pijp bijvoorbeeld zijn enkele jaren geleden de yuppen neergestreken en dat heeft de huizenprijzen enorm doen stijgen. Woningen van de woningbouwvereniging, ook al zijn die 25 jaar oud, hebben WOZ-waarden van 5 á 6 ton gekregen. Dat geeft heel veel punten en daar komen huren uit van circa 1500 euro per maand. Bij nieuwe verhuur worden deze woningen echt niet meer toegewezen aan mensen met lage inkomens.

Die kant gaat het dus op, met dank aan de vroegere minister Blok.

En de laatste 10 jaar is er ook niet veel gebouwd voor de doelgroep. Onder het mom van crisis en verhuurdersheffing zijn de woningbouwverenigingen op hun handen blijven zitten. Ook dat is natuurlijk in het voordeel van de huisjesmelkers die floreren bij de gecreëerde schaarste.

Toch moeten de woningbouwverenigingen een compliment hebben. Ondanks dat zij hun huren op basis van het rijksbeleid ieder jaar met 4 of 5% hadden kunnen laten stijgen, hebben zij zich ingehouden. De laatste jaren lag het percentage lager dan zij hadden mogen vragen en van de inkomensafhankelijke huurverhoging wordt de laatste tijd ook afgezien. Wel is de zogenaamde huursombenadering ingevoerd. Een relatief lage huur wordt extra verhoogd ten voordele van de relatief hoge huur. Ook Woonplus werkt met de huursombenadering.

Tot slot, huurders krijgen huurtoeslag tot 720 euro en wat daar boven komt moeten zij zelf betalen. Van Woonplus had verwacht mogen worden dat zij huren boven 720 euro van hun huurders met huurtoeslag had bevroren. Maar ook dat hoeft niet van het rijk, lees de vroegere minister Blok.

J. Oosterling